{"id":141,"date":"2016-02-22T09:39:01","date_gmt":"2016-02-22T09:39:01","guid":{"rendered":"https:\/\/syllogosmonisestavromenou.gr\/?p=141"},"modified":"2016-02-22T09:48:52","modified_gmt":"2016-02-22T09:48:52","slug":"141","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/syllogosmonisestavromenou.gr\/?p=141","title":{"rendered":"\u0397 \u03b1\u03be\u03af\u03b1 \u03c4\u03bf\u03c5 \u03b4\u03b1\u03c7\u03c4\u03c5\u03bb\u03b9\u03b4\u03b9\u03bf\u03cd"},"content":{"rendered":"

Μια φορά ένας νέος πήγε σε ένα σοφό και του είπε:<\/span><\/p>\n

‘\u0389ρθα για την συμβουλή σου. Βασανίζομαι από σκέψεις  ότι είμαι άχρηστος και δεν θέλω πια να ζω.
\n\u038cλοι μου λένε ότι είμαι αποτυχημένος και χαζός. Σε ικετεύω, βοήθησε με!’<\/p>\n

Ο σοφός έριξε μια ματιά στον νέο και απάντησε βιαστικά:
\n‘Συγχώρα με αλλά βιάζομαι πολύ. Υπάρχει ένα πολύ επείγον θέμα που πρέπει να
\nασχοληθώ…’ – και σταμάτησε, για ένα λεπτό, σκέφτηκε και πρόσθεσε: ‘Αλλά αν
\nσυμφωνείς να με βοηθήσεις θα σου ανταποδώσω την χάρη.<\/p>\n

‘Μα…φυσικά! μουρμούρισε ο νέος, παρατηρώντας με πίκρα ότι
\nγια μια ακόμη φορά οι ανησυχίες του θεωρήθηκαν ασήμαντες. ‘Καλά,’είπε ο σοφός
\nκαι έβγαλε ένα μικρό δαχτυλίδι με μια όμορφη πέτρα από το δάχτυλό του.<\/p>\n

Πάρε το άλογο και πήγαινε στην αγορά! Πρέπει επειγόντως να
\nπουλήσω αυτό το δαχτυλίδι για να πληρώσω ένα χρέος. Προσπάθησε να το δώσεις σε
\nαξιοπρεπή τιμή και να μην το πουλήσεις κάτω από ένα χρυσό νόμισμα!Πήγαινε τώρα
\nκαι γύρνα όσο πιο γρήγορα μπορείς.’<\/p>\n

Ο νέος πήρε το δαχτυλίδι και έφυγε με το άλογο. \u038cταν έφτασε
\nστην αγορά, το έδειξε σε πολλούς έμπορους που στην αρχή εξέτασαν το δαχτυλίδι
\nμε ενδιαφέρον αλλά όταν μαθεύτηκε ότι δεν το πουλάει κάτω από ένα χρυσό
\nνόμισμα, το ενδιαφέρον χάθηκε εντελώς. 
\nΜερικοί τον κορόιδεψαν και άλλοι απομακρύνθηκαν. Μόνο ένας ηλικιωμένος
\nέμπορος  ήταν αρκετά αξιοπρεπής για να
\nτου εξηγήσει ότι ένα χρυσό νόμισμα ήταν μεγάλο ποσό για ένα τέτοιο δαχτυλίδι
\nκαι το πιθανότερο ήταν να του δώσουν μόνο χάλκινο ή στην καλύτερη περίπτωση,
\nασημένιο.<\/p>\n

\u038cταν τα άκουσε αυτά τα λόγια, ο νέος αναστατώθηκε γιατί
\nθυμήθηκε τις οδηγίες του σοφού που του είχε πει να μην δεχτεί τίποτα λιγότερο
\nαπό χρυσό. Αφού γύρισε όλη την αγορά για να βρει αγοραστή, ανάμεσα σε
\nεκατοντάδες αγοραστές, σέλωσε το άλογο και γεμάτος λύπη ξεκίνησε για να γυρίσει
\nπίσω.<\/p>\n

‘Αφέντη, ήμουν ανίκανος να φέρω εις πέρας αυτό που μου
\nζήτησες’, είπε. ‘Στην καλύτερη περίπτωση θα μου έδιναν ένα δυο ασημένια αλλά
\nεσύ μου είπες να μην συμφωνήσω με τίποτα λιγότερο από ένα χρυσό. Αλλά μου είπαν
\nότι αυτό το δαχτυλίδι δεν αξίζει τόσο πολύ.’<\/p>\n

‘Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό σημείο, αγόρι μου!’απάντησε ο
\nσοφός άνδρας. Πριν προσπαθήσεις να πουλήσεις ένα δαχτυλίδι, δεν θα ήταν άσχημη
\nιδέα να εξακριβώσεις πόσο πραγματικά αξίζει! Και ποιος θα μπορούσε να το κάνει
\nαυτό καλύτερα από έναν κοσμηματοπώλη; Πήγαινε λοιπόν σε αυτόν και βρες πόσο
\nπραγματικά κάνει το δαχτυλίδι. Μόνο μην το πουλήσεις σε αυτόν ότι και να σου
\nπροσφέρει. Αλλά έλα αμέσως σε μένα.’<\/p>\n

Ο νέος για μια ακόμη φορά, πηδά στο άλογο και πάει στον
\nκοσμηματοπώλη. Αυτός εξέτασε το δαχτυλίδι με ένα μεγάλο  μεγενθυτικό φακό για αρκετή ώρα και μετά το
\nζύγισε σε μια μικρή ζυγαριά. Τέλος,γυρίζει 
\nπρος τον νέο και του λέει<\/p>\n

‘Πες στον αφέντη σου πως αυτή την στιγμή δεν μπορώ να του
\nδώσω πάνω από 58 χρυσά. Αλλά αν μου δώσει λίγο χρόνο θα το αγοράσω με 70.
\n«70  χρυσά;», αναφώνησε ο νέος. Γέλασε
\nκαι έτρεξε πίσω γρήγορα στον σοφό.<\/p>\n

Τότε εκείνος άκουσε την ιστορία από τον γεμάτο ζωή τώρα νέο
\nκαι του λέει: ‘Θυμήσου, αγόρι μου, είσαι σαν αυτό το δαχτυλίδι. Πολύτιμο και
\nμοναδικό. Και μόνο ένας έμπειρος μπορεί να εκτιμήσει την πραγματική αξία σου. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Μια φορά ένας νέος πήγε σε ένα σοφό και του είπε: ‘\u0389ρθα για την συμβουλή σου. Βασανίζομαι από σκέψεις  ότι είμαι άχρηστος και δεν θέλω πια να ζω. \u038cλοι μου λένε ότι είμαι αποτυχημένος και χαζός. Σε ικετεύω, βοήθησε με!’ Ο σοφός έριξε μια ματιά στον νέο και απάντησε βιαστικά: ‘Συγχώρα με αλλά βιάζομαι πολύ. […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":142,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-141","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-5"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/syllogosmonisestavromenou.gr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/141","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/syllogosmonisestavromenou.gr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/syllogosmonisestavromenou.gr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/syllogosmonisestavromenou.gr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/syllogosmonisestavromenou.gr\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=141"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/syllogosmonisestavromenou.gr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/141\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":146,"href":"https:\/\/syllogosmonisestavromenou.gr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/141\/revisions\/146"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/syllogosmonisestavromenou.gr\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/142"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/syllogosmonisestavromenou.gr\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=141"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/syllogosmonisestavromenou.gr\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=141"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/syllogosmonisestavromenou.gr\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=141"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}